De nervus vagus is de ‘zwervende zenuw’. De naam is ontstaan omdat deze zenuw niet gekoppeld is aan een orgaan zoals de oogzenuw, de reukzenuw etcetera. De nervus vagus is wel een hersenzenuw net zoals de oogzenuw en de reukzenuw. De nervus vagus is de coördinator van alle hersenzenuwen. Naast deze tak van de nervus vagus die naar boven naar het hoofd, loopt is er ook een tak die naar beneden loopt. Naar de borst en buik en de organen die daar liggen beïnvloed. De bekendste verbinding zijn de darmen: de brein-darm as.

De polyvgaal theorie gaat over de nervus vagus. Het is een theorie die is ontstaan uit wetenschappelijk onderzoek door Stephen Porges. Uit zijn onderzoek kwam naar voren dat deze zenuw zowel een ondersteuning als een risicofactor voor een mens kan zijn.

Ondersteuning krijgt ze als je als kind zorg, aandacht, liefde en begeleiding krijgt. De nervus vagus leert dan te spannen als dat nodig is én weer te ontspannen als het moeilijke moment voorbij is. Je krijgt de mogelijkheid om je veilig te hechten.
Heb je dit als kind niet voldoende gehad of zelfs gemist, dan spant de nervus vagus zich vaak aan en is soms zelfs continue in spanning om alle moeilijke/dreigende situaties het hoofd te kunnen bieden. Je krijgt niet de mogelijkheid om je veilig en ontspannen te voelen. Veilig te hechten.
Het is dus duidelijk dat de nervus vagus verbonden is met de vecht, vlucht en vries reactie.

Alle ervaringen van baby tot aan waar je nu staat liggen opgeslagen in het lichaam. En onder andere in de nervus vagus. Het vermogen van jouw zenuwstelsel tot ontspanning is ze gedeeltelijk of misschien geheel vergeten. Door het gebied te masseren waar de nervus vagus aan het oppervlak komt, in de zijkanten van de hals, kunnen we een signaal geven dat alles veilig is en dat deze zenuw zich kan gaan ontspannen. Het hele zenuwstelsel zich kan ontspannen. Jíj je dus kunt gaan ontspannen.