Het belang van een ritueel

Een broodje kroket…..

Vandaag zou ze 97 jaar zijn geworden. Mijn moeder. Ze was ‘op naar de 100!’ zoals ze zelf altijd zei. Ze heeft het dus niet gehaald.

‘Een oude boom moet je niet verplaatsen.’ Maar wat doe je als die oude boom zelf zo graag wil?

Ze wilde nog één keer een verandering mee maken in haar leven. Zélf een woning kiezen. Weg uit het Brabantse dorp waar ze zo’n slordige 40 jaar geleden vanuit Den Haag naar toe verhuisde. Ze wilde andere mensen om zich heen. Andere gesprekken voeren. En zo vertrok ze naar een verzorgingshuis nieuwe stijl één dorp verder op. In een prachtig appartement.

Wij, haar kinderen, gunde het haar van harte. Al zou ze er maar één week mogen zijn, het zou alle moeite waard zijn want het was haar eigen beslissing. Ze heeft er een half jaar gewoond.

In de laatste twee maanden van haar leven vertelde ze mij dat ze beneden in het restaurant zulke lekker broodjes kroket hadden. Dat smaakte haar goed! En ze nam er dan altijd twee! Twee broodjes kroket zónder mosterd. Als ik kwam was dan steevast haar vraag: ‘ga je mee? Zullen we een broodje kroket halen? Ze zijn hier zo lekker!’ ‘Oké mam, voor mij graag mét mosterd.’

In de laatste twee weken van haar leven waren mijn broer, zus en ik elke dag bij haar. We voelden dat ze via een heel dun draadje met het leven verbonden was. We hoopten dat onze aanwezigheid haar weer terug bij het leven zou brengen. ‘Op naar de 100!’

Natuurlijk kwamen we in alle kasten en laden én in de koelkast. En daar lag het bewijs van haar liefde voor het broodje kroket. Het bovenste vakje van haar koelkast lag vól zakjes mosterd! Die ze wel mee kreeg maar niet gebruikte.

Nadat zij het leven had losgelaten en wij de herdenkingsbijeenkomst voorbereidde hebben we menig cappuccino met dit, inmiddels voor de hele familie, legendarische broodje in het restaurant besteld.

Bij de lunch tijdens de bijeenkomst stond dit natuurlijk op het menu. Evenals haar andere lievelings; de haring met uitjes. Maar dat is weer een ander verhaal.?

En elke 30 oktober ben ik even bij haar. En denk ik aan alles wat ik nog voor en met haar had willen doen om haar leven aangenaam te houden. Al die dingen die niet meer tot uitdrukking konden komen.

En elke 30 oktober eer ik haar met haar geliefde broodje kroket. Mét mosterd. Dat dan weer wel.

Het is voor mij een waardevol moment. Ik voed mijn lichaam ? maar zéker mijn ziel. Voel de verbinding met haar. En deel dit met mijn familie. Een appje met mijn broodje kroket etende zus vult mijn hart en mijn ziel.

Dit jaar kwamen op het eind van de dag van alle kanten de appjes met foto’s van broodje kroket etende familieleden op mijn telefoon binnen……… Genieten!

Heb jij een ritueel? Rondom herdenken? Of gewoon…. door de dag heen…. Wil je het vertellen… ik hou van verhalen❣️

30 oktober 2019

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *